Hodowla Labradorów | Księżycowy Sen FCI

Menu

Hodowla Labradorów

Witamy Państwa na stronie
Hodowla Labradorów Księżycowy Sen FCI
Warszawa, woj. mazowieckie

hodowla labradorów szczenięta

Nasza hodowla psów rasowych Labrador Retriever ma charakter kameralny i opiera się kontynuacji linii angielskiej labradorów Rocheby.

labradory retrievery

Zapewniamy szczeniętom najlepszą opiekę weterynaryjną, bawimy się z nimi i socjalizujemy.

Hodowla labradorów działa według regulaminu Międzynarodowej Federacji Kynologicznej FCI (Nr 528/14) i Związku Kynologicznego w Polsce ZKwP (Nr 4955/K).

Rejestracja hodowli w pliku PDF

Poza pieszczotami dbamy o dobre odżywianie szczeniąt oraz zróżnicowanie bodźców słuchowych i smaków jakie poznają.

Oprócz specjalnej karmy suchej dla szczeniąt odżywiamy je najwyższej jakości produktami dla ludzi.

Noworodki labradorów mają przez pewien okres zapewnione warunki cieplarniane w specjalnie przygotowanym przez nas kojcu.
Szczeniaczki po opuszczeniu gniazdka przenoszą się do pokoju zabaw i spania.
Staramy się też nauczyć ich toalety w wyznaczonym miejscu na podkłady.

Stosujemy między 3. a 16. dniem życia metodę wczesnej stymulacji neurologicznej u szczeniąt.

Socjalizację ze światem staramy prowadzić się według zasad Złotej Dwunastki.

Hodowla labradorów to odpowiedzialne zajęcie, na którą składa się praca kilku ludzi, wiele nieprzespanych nocy i wiedza z różnych dziedzin.

Przyszłych właścicieli informujemy, czego szczeniaki labradora potrzebują, udzielamy im wskazówek oraz zachęcamy do psiego przedszkola i kontynuacji naszej pracy nad maluchami.
Zachęcamy ich także do rozwoju pasji użytkowej labradora jaką jest aport.

Hodowla labradorów Księżycowy Sen FCI zaprasza Państwa do kontaktu.

szczenięta warszawa retrievery

SZCZENIAK LABRADORA W NOWYM DOMU

Szczenięta opuszczając hodowlę przeżywają stres związany z oddzieleniem od pierwotnego stada, podróżą i zaznajamianiem się z nowym otoczeniem.
Konieczne jest aby jedna osoba w przyszłej rodzinie stała się jego przewodnikiem i wzięła pełną odpowiedzialność za słodkiego malucha, który za kilkanaście miesięcy będzie dużym i silnym psem o wadze ponad 35 kilogramów.
Przedstawiamy garść wskazówek dla nowego właściciela labradora retrievera.
Jednocześnie zachęcamy do pogłębiania wiedzy w książkach jak również z pewnym dystansem w sieci.

szczeniaki labradory

Opieka weterynaryjna

Proponujemy wybrać lekarza prowadzącego, aby znał malucha od pierwszych miesięcy.
Dla szczeniąt istotne są szczepienia na choroby, które mogłyby się okazać śmiertelne.
Typowy kalendarz szczepień przedstawia się tak:
I Szczepienie szczepionką Puppy DP – w wieku 6 tygodni w hodowli
II Szczepienie szczepionką poliwalentną – w wieku 9 tygodni
III Szczepienie szczepionką poliwalentną – w wieku 12 tygodni
Piesek nabywa pełnej odporności kilka dni po III szczepieniu.
W Polsce został rozwiązany praktycznie problem wścieklizny, ale aby mieć 100% bezpieczeństwa wchodzenia z psem do lasu i na teren dzikiej przyrody radzimy odczekać do kilkunastu dni po szczepieniu na tę chorobę.
Odrobaczenie:
I i II Odrobaczenie – w wieku 3 i 5 tygodni w hodowli
U szczeniaka kilka dni po wyjściu na pierwsze spacery stosujemy kolejne odrobaczenie.
Do 6 miesiąca odrobaczamy co miesiąc.
Wśród lekarzy weterynarii są różne schematy odrobaczań, dlatego też zalecamy indywidualne konsultacje.
Istnieje prawny obowiązek szczepienia przeciwko wściekliźnie do 4. miesiąca, polecamy zrobić to nie wcześniej niż 2 tygodnie po III szczepieniu.
Jesteśmy zwolennikami kropli na kleszcze i pchły i stosujemy je na skórę 2 dni przed pierwszymi spacerami po III szczepieniu.
Szczenie musi nabywać odporność na otaczający świat, nie może żyć w sterylnych warunkach.
Śmiertelnie niebezpieczne mogą być niego choroby od zwierząt zarażonych lub nosicieli, takie jak nosówka, parwowiroza, koronawiroza, kaszel kenelowy, choroba Rubartha i leptospiroza.
Szczeniaki są szczególnie podatne na biegunki i kłopoty z trawieniem.
Biegunka to niebezpieczny objaw dla młodego pieska, najczęściej wynika z zakażenia drobnoustrojami a często towarzyszy jej apatia i smutek.
Odwodnienie szczeniąt i brak w pełni wykształconych mechanizmów obronnych są bardzo niebezpieczne.
Luźny kał pojawia się jako objaw niedostatecznego trawienia nowego pokarmu a pomimo tego szczeniak jest radosny.
Niepokojące objawy należy przede wszystkim konsultować z lekarzem weterynarii.

hodowla labradorów

Warunki bytowe

Piesek musi mieć legowisko w cichym miejscu bez przeciągów, oddzielone warstwą izolacyjną od podłogi, na przykład wykładzina podgumowana, na to koc i kocyk polarowy okresowo prane.
Efektownie wyglądające legowiska mogą zostać szybko zniszczone przez szczeniaka.
Pierwsze kilka nocy labradora w nowym miejscu to nie lada wyzwanie dla nowych właścicieli. Często płacz i skomlenie powoduje chęć pocieszenia malucha i wstawanie w nocy. Absolutnie odradzamy takie zachowanie. Szczeniak musi przetrwać to sam, żadna krzywda fizyczna mu się zwykle nie dzieje, tylko próbuje zwrócić na siebie uwagę. Tak samo należy zadbać o aktywność szczeniaka w dzień aby nie rozpierała go energia w nocy.
Konieczne jest stopniowe przyzwyczajanie do samotności także w ciągu dnia od kilkunastu minut do maksymalnie 3-4 godzin. W późniejszym okresie będzie można psa zostawiać na dłużej, ale mimo wszystko polecamy usługi petsitterów lub zaprzyjaźnionych sąsiadów.
Jeśli szczeniak zostaje sam musi być oddzielony od wartościowych przedmiotów w domu zagrodzeniem lub w wybrany sposób. Musi się tam znaleźć miejsce na gryzaki, wodę i toaletę.
Po III szczepieniu pies wychodzi z właścicielem na spacery w stałych porach. Przynajmniej jeden spacer powinien być dłuższy, pozwalający na wybieganie się psa. Dobrze jest wziąć ze sobą gumową piłeczkę lub inną zabawkę ulubioną przez psa.
Szczeniakowi swędzą dziąsła i przynajmniej do wymiany zębów do 5 m-ca trzeba zapewnić kilka różnych trwałych gryzaków gumowych.
Do zabawy przydają się też zabawki tekstylne (zabawa szczeniaka z nimi pod kontrolą) i piszczące. Dobre są również skręcone liny i szarpaki jutowe. Nie przeciągajmy się z juniorem zabawką chwyconą kufą, bo możemy wywołać wady w uzębieniu.
Jak szczeniaczek będzie już przynosił rzuconą zabawkę warto nabyć wałek dummy, który nie będzie zabawką a narzędziem do kształtowania poprawnego aportu.
Miski najlepsze są stalowe, antypoślizgowe, podgumowane 1,2-1,5 litra pojemności, 2 szt., które należy utrzymywać w czystości.
Piesek musi mieć stały dostęp do wody (kranowej – nie mineralnej) wymienianej min. 3 razy dziennie.
Karmienie powinno być zalecaną dobową dawką producenta karmy suchej, podzieloną na min. 3-4 posiłki o stałych porach dnia. Zachowujmy stałe pory karmienia.
Jeśli ktoś zdecyduje się na inną karmę, to konieczne jest stopniowe przechodzenie na inną karmę mieszając z karmą z hodowli.
Podkreślamy aby były to karmy dla szczeniąt ras dużych.
Zalecamy schemat: 7 dni mieszania, co 2 dni zwiększając o 25% nową karmę, gdyż inaczej może pojawić się niestrawność.
Karma sucha zawiera wszystkie niezbędne składniki dla psa, ale stosowanie dodatkowo, na zasadzie do smaku, żywności dla ludzi wpływa na rozwój układu trawiennego i odpornościowego (w niewielkiej ilości i co kilka dni). W hodowli stosowaliśmy surowe mięso mielone wołowe, gotowaną pierś indyczą, ser twarogowy, mielone gotowane skorupki jajek, startą gotowaną marchew, starte gotowane buraki, filet dorsza gotowany, łosoś wędzony na zimno (niesłony), masło, olej rzepakowy, jogurt naturalny, zsiadłe mleko, ser kozi, gotowaną wątróbkę drobiową i odrobinę soku z kiszonej kapusty.
Nie podajemy trujących dla psa: czekolady, cebuli, czosnku, rodzynek, winogron oraz nie używamy: roślin strączkowych, ziemniaków, chleba, sera żółtego, cytrusów, gotowanych kości ani rzeczy słonych i przyprawionych.
Największe znaczenie we wzroście ma białko, którego powinno być w pożywieniu nie mniej niż 28-30% oraz odpowiednia ilość i proporcje wapnia do fosforu, witaminy i inne minerały.
Nie podajemy szczeniakowi witamin i fosforanu wapnia bez porozumienia z lekarzem.
Warto kontrolować rozwój szczenięcia w oparciu o fachową wiedzę.
Wzrost kośćca zamyka się do 8-9 miesiąca a ewentualnych zaniedbań później nie uda się nadrobić.
Polecamy parcianą obróżkę i smycz regulowanej długości z 2 karabińczykami, są lekkie i łatwe do prania a trudne do zgryzienia.
Do obcinania pazurków używamy mocnych cęgów. Pazurki lepiej ucinać mniej niż za dużo, bo można wywołać ból i krwawienie. Jak już piesek będzie wychodził na chodnik, to same będą częściowo ścierały się.
Przydatna jest szczotka dla psów, a później, po zmianie sierści ze szczenięcej na dorosłą oryginalny furminator.
Toaleta odbywa się na podkładzie jak najbliżej drzwi lub innym chłonnym materiale.
Zalecamy wychodzenie z pieskiem na dwór na rękach ale do III szczepienia nie stawiamy pieska na trawniki i chodniki.
Psa nie kąpiemy rutynowo, ale jak się ubrudzi na tyle, że nie można go doczyścić mokrą szmatką.
Stosujemy tylko szampony dla psów o odpowiednim pH.
W domu do wycierania zabrudzonych powierzchni nie są wskazane produkty zawierający trujący chlor.
Należy zadbać o ochronę gniazdek z prądem, kabli, zasłon i innych tkanin dekoracyjnych.
Jeśli szczeniakowi na podłodze rozjeżdżają się łapki należy jak najszybciej pokryć podłogę matami lub wykładziną w miejscach, w których biega. Nieskorygowanie tego zjawiska może wywołać dysplazję stawów.
Jeśli nowy dom labradora nie ma windy, zalecamy noszenie pieska do 5. miesiąca życia ze względu na ochronę stawów i kręgosłupa.
Pamiętajmy, że schodzenie jest wielokrotnie bardziej obciążające stawy niż wchodzenie.

hodowla labradorów mazowieckie

Kontynuacja socjalizacji

Do 12 tyg. życia szczeniak przyzwyczai się do bodźców ze świata bardziej niż przez całe późniejsze życie.
Prosilibyśmy o zaznajomienie się z regułami „Złotej Dwunastki” powszechnie dostępnymi w sieci.
Noszenie pieska na rękach i zwiedzanie z nim świata, podróże autem, autobusem, tramwajem, metrem, pociągiem są bardzo wskazane.
Na rękach trzeba zaznajamiać pieska ze szczekającymi na dworze psami, parkiem, lasem, skupiskami ludzi, bazarem.
W domu zaś ćwiczymy chodzenie na smyczy i włączamy muzykę, odgłosy zwierząt, radio, telewizor, pralkę, odkurzacz, blender i inne głośne sprzęty.
Przyzwyczajamy do wanny, później wody w wannie, początkowo moczymy tylko łapki, wycieramy w miarę do sucha ręcznikiem.
Wszystko zalecamy stopniowo, aby nie przytłoczyć szczeniaka nadmiarem bodźców i nie wywołać lęku.
Nowych właścicieli uczulamy na możliwość wytworzenia lęku separacyjnego u psa, który przekłada się na niezadowolenie i frustracje człowieka wobec zwierzęcia. Szczeniak dotknięty tą przypadłością będzie niszczył otoczenie, w którym się znajduje sam. Przed wyjściem z domu należy pieska zmęczyć i wyciszyć i nie żegnać się z nim pieszczotliwie. Natomiast po powrocie, łagodnie przywitać, zająć się własnymi sprawami a dopiero po pewnym czasie rozpocząć zabawę z maluchem.
Po III szczepieniu zalecane jest psie przedszkole dla wyrobienia właściwej reakcji na inne psy, tak aby w przyszłości pies nie ciągnął na smyczy i nie wskakiwał na ludzi i zwierzęta. Ponadto psie przedszkole pokazuje pieskom również inne gatunki zwierząt oraz przygotowuje do szkolenia psa towarzyszącego. Uważamy, że każdy pies dużej rasy powinien znać zasady posłuszeństwa.
Poświęcanie psu czasu, uwagi i zabawa z nim powinno stać się codziennością.
Zalecamy po kilku dniach od trafienia do nowego domu przyzwyczajanie szczeniaka do nowego imienia i podstawowych komend (siad, waruj, stój, podaj łapę…).
Najważniejsze podczas takiej pracy z psem jest nasze dobre samopoczucie, nawiązanie kontaktu wzrokowego z pupilem, zachęcenie do wykonania zadania, korygowanie i nagroda w postaci smakołyku i pieszczot.
Nigdy nie karcimy psa i nie zmuszamy go do czegoś na siłę!!! Stosujemy w naszych ćwiczeniach tzw. wzmocnienie pozytywne.
Szczeniaka nie ganimy też za to, że nosi w pyszczku różne nasze ale bezpieczne przedmioty.
Jak nam się nie podoba jego zachowanie, mówimy „Fe” lub „Nie”, odsuwamy od miejsca psot i bierzemy na ręce. Jeśli pies będzie się wyrywał, to nie zmuszajmy go, ale ustawmy na rękach w pozycji oddolnej (brzuszkiem na dół). Jest wtedy o wiele większa szansa na jego uspokojenie.
Labrador retriever jest wrodzonym aporterem. Dla osób, które chcą rozwijać przemyślanie jego pasję, polecamy przygotowania do zawodów retrieverów na dummy.

hodowla labradorów warszawa

Linki

Wzorzec labradora FCI, ZKwP

hodowla labradorów retriever

Hodowla labradorów Księżycowy Sen FCI proponuje biblioteczkę przyszłego właściciela labradora

Milewska-Kuncewicz Joanna. Labrador Retriever.
Mrzewińska Zofia. Jak rozmawiać z psem.
Sjosten Inki. Posłuszeństwo na codzień.
Stanley Coren. Jak rozmawiać z psem.

Dla zaawansowanych i chcących kształtować pasję aportu

Cezary Marchwicki. Szkolenie retrievera nie tylko dla myśliwych.

Fotografie i filmy są naszego autorstwa i przedstawiają szczenięta bieżącego miotu.
Hodowla Labradorów Księżycowy Sen FCI.
Krzysztof Ferenc © 2015.